Yapılan çalışmalarda diş çürüğüne neden olan bakterilerin bebeklikten itibaren ağza yerleşebildikleri ve bunun kaynağının çoğunlukla bebeğe yakın temastaki kişilerin (anne, bakıcı, kardeş, baba, vs.)olduğu gösterilmektedir. Ayrıca çeşitli yaş gruplarındaki okul arkadaşlarının birbirlerine bu bakterileri bulaştırabildiklerini gösteren çalışmalar bulunmaktadır. Aileden veya arkadaşlardan bulaşan çürük yapıcı bakteriler ağza yerleştikten sonra sayıları artarsa diş çürüğüne eden olabilirler. Bundan dolayı diş çürüğünün bulaşabilir bir hastalık olduğu ifade edilmektedir.
Diş çürüğüne zemin hazırlayan pek çok etken vardır. Mutans streptokokları sayılarının yüksek düzeyde olması ve ağızda çürüklerin var olması en önemli faktörler olmakla birlikte, tükürüğün miktarının ve tamponlama kapasitesinin yetersizliği, sık olarak karbonhidrattan zengin beslenme, fluoridle karşılaşma durumuna göre dişin direncinin az olması, genel sağlık ile ilgili rahatsızlıklar ve yetersiz ağız hijyeni yeni çürük oluşumu riskini artıran önemli göstergelerdir. Ağız muayenesi ile birlikte “Çürük Aktivite Testi” yapılarak çürük risk değerlendirmesi yapılabilir. Çürük aktivite testinde hastadan alınan tükürük örneğinden, tükürüğün miktarına, asidi tamponlama kapasitesine ve tükürükte bulunan çürük yapıcı bakterilerden streptococcus mutans ve laktobasilllerin sayısına bakılmaktadır. Bu etkenler araştırılarak yeni çürük oluşumu riski hesaplanabilmektedir.